Irmak | 26 september 2007
In de kantine was ze niet. Hier ook niet. Waar zou ze zijn? We wachten altijd op elkaar als we een tussenuur hebben.
Ze ontloopt me toch niet? Ik altijd met m’n grote bek.
Vroeger kon ze wel tegen een stootje. Zei ze alles recht voor z’n raap. Maar nu? Ze is zo snel geraakt. Irmak is niet iemand die wegloopt. Irmak is stoer en ze zegt precies wat ze denkt. Maar ja... vroeger. Ze is anders nu. Ik dacht dat ik haar een beetje kende. Maar nu weet ik het niet meer.
Ik vond het wel cool, die hoofddoek. En dat ze dat voor haar ouders wil doen.
Maar ze is zelf niet zo gelukkig mee. Ze wordt er onzeker door, en dat is jammer. Want daardoor lijkt het net alsof de oude Irmak steeds meer naar de achtergrond verdwijnt.
Ik zou haar wel willen helpen. Maar hoe? Heeft iemand een idee?